तत्काम उत्तरयोः फल्गुन्योराधाय तत्फलं प्रामोति । उत्तरयोः फल्गुन्यो-
भगदेवताकत्वमन्यत्राऽऽम्नातम् । “फल्गुनी नक्षत्रं भगो देवता" इति ।
अथ नक्षत्रान्तरं विधत्ते-
कालकञ्जा वै नामामुरा आसन् (४)। ते
सुवर्गीय लोकायाग्निमचिन्वन्त । पुरुष इष्ट-
कामुपादधात्पुरुष इष्टकाम् । स इन्द्रो ब्राह्मणो
ब्रुवाण इष्टकामुपाधत्त । एषा में चित्रा नामेति ।
ते सुवर्गलोकमाप्रारोहन् । स इन्द्र इष्टकामा-
हत् । तेऽवाकीर्यन्त । येऽवाकीर्यन्त। त ऊर्णावा-
योऽभवन् । हावुदपतताम् (५)। तौ दिव्यौ श्वाना-
वभवताम्। यो भ्रातृव्यवान्त्स्यात् । स चित्रायो
मग्निमादधीत । अवकीय भ्रातृव्यान् ।
ओजो बलमिन्द्रियं वीर्थमात्मन्यत्ते ।
कालकञ्जशब्दोऽसुरविशेषनामधेयम् । ते चासुरा यदा स्वार्थमग्निं चेतुं
पारभन्त तदानीमेकैकोऽसुर एकैकामिष्टकामुपादधात् । तानसुराजेनुकाम
इन्द्रो वेषान्तरं कृत्वा ब्राह्मणोऽहमिति वाणस्तन्मध्ये प्रविश्य कांचिदिष्टका-
मुपाधत्त । तदानीं मनस्येपा मे मदीयेष्टका चित्रेति नामधेयेन युक्ताऽ-
पेक्षितविचित्रफलप्रदातृत्वादित्यमन्यत । तेन चाग्निचयनेनासुराः स्वर्गमा-
रोढुं प्रारभन्त । तदानीं स इन्द्रः स्वकीयां तामिष्टकां चितेरुद्धृतवान् । चिति-
भ्रंशेन मार्गमध्य एवासुराः प्रभ्रष्टाः। ते चोर्णनाभिनामका लताः कीटा
अभवन् । तेन कीटेन संसृष्टं तन्तुजालमूर्णशब्देनोच्यते । ऊो तस्मिन्नणे
सूत्रजाले स्थिता अभयो भीतिरहिता आसते । ते ह्याधारयोः काष्ठयोर्मध्य
आकाशे तन्तुजालं सृष्ट्वा तत्र निर्भयास्तिष्ठन्तीत्येतत्सर्व लोकप्रसिद्धम् ।
ऊर्णावभय इति पदद्वयं मिलित्वैकं नामधेयम् । अपांनपादिति पदवयं
यथैकस्याग्नेनीम तद्वत् । तेषामसुराणां मध्ये द्वावसुरी श्रद्धातिशयात्स्वर्ग
१ ग. तनुनपादिति ।
No comments:
Post a Comment